گاهی بهترین دوستهای من کسانی هستند که شروع دوستی مون با دلخوری یا عصبانیت یا هر نوع دیگه ای از خشم و خشونت آغاز شده . اما بعد حسی که نسبت بهشون پیدا میکنم انگار سالهاست میشناسمشون و هیچگونه غربتی بین ما نبوده . این گونه آشنا شدن ها در برخی موارد تبدیل شده به دوستی محکم و چندین و چند ساله .  درست مثل دو تا آهن که فقط با آتش به هم جوش میخورند .