نقش اموزش پیش از دبستان در پرورش انسانهایی قانونمند و معتقد به اصول پایه ای یک زندگی اجتماعی مناسب  کاملا محرز و پذیرفته شده است . اما یک نمونه اش رو  به محض ورود راوی ۴ سال ونیم  دیدم .

از فرودگاه که اومدیم بیرون و میخواستیم سوار ماشین بشیم   کیوان  صندلی  جلو نشست و سه نفر دیگه پشت نشستیم با این فرض که راوی هم خب کوچولو و بچه است و جایی نمیگیره   . اما عجب کاری کرد راوی . اصلا حاضر نشد فشرده بشینه برای اینکه باید حتما طوری مینشست که کمربند ایمنی رو ببنده  و تازه وقتی به هر حال نشستیم و ایشون نتونست کمربند رو ببنده اجازه حرکت بهمون نداد و اینقدر بد قلقلی در آورد که  بابا کمربند محکم نمیشه تا  بالاخره فضای لازم رو برای ایمن بودن خودش ایجاد کرد

توی مسیر هم تمام ماشین هایی رو که با سرعت رد میشدن نشون میداد و میگفت  : (بابا نگاه کن ریس کار )  از کیوان موضوع رو پرسیدم گفت اونجا اگه سرعتت بالای ۵۰ بره  بلافاصله پلیس جلوت سبز میشه و  جریمه میشی .و معمولا این کار از خود کانادایی ها سر نمیزنه .  برای همین این سرعتها برای راوی  مثه ماشین مسابقه است  .   جالا خدائیش  این ادمی که از این سن نسبت به مسائل ایمنی حساس بار میاد هیچوقت  بی تفاوت از کنار سلامت خودش  و جامعه اش میتونه بگذره ؟؟